[ إعْتَبِرْ بِما مَضى مِنَ الدُّنْيا هَلْ بَقِيَ عَلى أحَدٍ أوْ هَلْ أحَدٌ فيها باقٍ مِنَ الشَّريفِ وَالوَضيعِ وَالْغَنِيِّ وَالْفَقيرِ وَالْوَلِىِّ وَالْعَدُوِّ فَكَذلِكَ ما لَمْ يَأْتِ مِنْها بِما مَضى أشْبَهُ مِنَ الْماءِ بِالْماءِ ] حقيقت عقل و قلب در اين فصل بسيار مهم و در اين حديث با عظمت سخن از انديشه و تعقل و فهم و فكر است . سخن از واقعيتى است كه نسبت به تمام واقعيت‌ها و نسبت به خير دنيا و آخرت انسان و سعادت و سلامت آدمى ، در همهء شؤون همانند روح براى جسم و چون ريشه براى درخت و به منزلهء بنيان و پى براى ساختمان است . عقل و لب و فكر و قلب و مشتقات هر يك و آثار و نتايج اين حقايق بلند ملكوتى ، بارها در قرآن و روايات و آثار و معارف اسلامى آمده است . دقت در آيات قرآن و انديشه در مهم‌ترين آثار الهى ، ما را به اين معنى رهنمون مىشود كه فكر كردن و انديشيدن كار مغز و يافتن و فهميدن كار قلب است .